| تبليغات | X |
|
با خودم فکر میکنم که اگر مقام معظم رهبری نام امسال را سال اصلاح الگوی رفتار نام گذاری میکرد تا اصلاح الگوی مصرف چه اتفاقی می افتاد؟ صحبت کردن در این مورد سخته و نمیشه در این فرصت کوتاه به بررسی رفتار و خصوصیتات ایرانی ها پرداخت،اما میخوام از شعارهایی که در حد حرف مونده و هیچ وقت هم به عرصه عمل نرسیده صحبت کنم و با پرداختن به این موضوع قصدی نیست برای زیر سوال بردن خصوصیات و رفتار خوب ایرانی ها... هر خوبی یک بدی داره و بدی ما ایرانی ها هم اینکه خیلی به گذشته تکیه کردیم و حال را فراموش کردیم. نمیدونم شما هم شنیدید یا نه اینکه گفتیم همیشه بهترین تماشاگرای دنیا را داریم،همیشه گفتیم مهمان نوازترین انسان ها ایرانی هستند،گفتیم مردم ما بالاترین شعور اجتماعی را دارند،گفتیم ما فرهنگ و تمدن 2500ساله داریم،و همشه گفتیم ها ! با خودم فکر میکنم چرا و چطور این بحث شرووع شدو چگونه به اینجا رسیدیم؟چرا باید نگاه ما به خودمان آنقدر از بالا باشه که بر اثر همین اعتماد به نفس نقاط ضعف ما مخفی بمونه وسال های سال به همین منوال بگذرد ولی متاسفانه چیزی نیستیم،از همه حرفی نمیزنم از افرادی که کاملا تحت تاثیر این جوها بودن و گول این جو ها را خوردن،بازم میگم قصدی ندارم از اینکه با قرار دادن چند جمله و کلمه ارزش ها را زیر سوال ببرم،اما بیایید برای یکبار هم که شده خودمان را قاضی کنیم!!! براتون مثالی میارم،اینکه در یک بازی ملی تا دقیقه 70 بهترین تماشاگرهای دنیا را داشته باشیم اما از دقیقه 70 به بعد همین بهترین تماشاگرهای دنیا،همه بازیکنان و مربی ها و اعضای خانواده هاشون توهین میکنن. اگر باور نمیکنین از مثال دیگه ای هم استفاده میکنم،در حا حاضر نزدیک به انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری هستیم با نگاهی کوتاه به برنامه های انتخاباتی رسانه ملی متوجه ادعای تهیه کنندگان و برنامه سازان میشویم که میشنویم مردم ما بالاترین شعور اجتماعی را دارند اما در نقض همین مثال و با توجه به این که ایران در شرایط حساسی است که باید4 سال آینده ایران را انتخاب کنیم و در حالی که اکثر کشورهای دنیا روی کشور ما زوم کرده اند،متاسفانه ما شاهد جدال و جنجال های سیاسی هستیم که جناح های مخالف(البته فقط یک جناح)روبه رو هم میایستند و از توهین وناسزا و تا حتی تهمت زدن به هم دست برنمیدارند واز چیزی هم ترسی ندارندتا بلکه بتوانند آینده کشور را را دردست بگیرند،ولی فقط دود این تناقض ها به چشم خودمان میرود، این بحث،بحث ریشه ای است که باید بطور جدی بررسی بشه،نه فقط این چند مورد بلکه در همه زمینه ما باید الگوی رفتاری خودمون را اصلاح کنیم. به امید روزی که هیچ شعاری در حد حرف نمونه و به عرصه عمل برسه.
دکتر عیدی پورگفت: هر دوره انتخابات در ایران به لحاظ بعد رسانه ای و پویایی افکار عمومی با دوره پیش تفاوت های عمده ای دارد چرا که اولا رسانه ها به لحاظ تکنولوژیک و ساختاری دائما در حال پیشرفت و به تبع آن تاثیرگذاری بیشتر هستند و دوما این که دموکراسی و فرهنگ مردم سالاری روز به روز بالغ تر و همه گیرتر می شود. دکتر ماکان عیدی پور در گفت و گو با قلم نیوز افزود: به دلیل نبود ساختار حزبی مناسب و کمبود و یا نبود احزابی که از پایگاه مردمی برخوردار باشند سبب شده است که مخاطب سیاسی در ایران ناچار شود از طریق ادراک خود و قوه تحلیل، سمت و سوی یک نشریه و رسانه را تشخیص دهد و یا اینکه صرفا دنباله رو دیگران باشد. این مدرس دانشگاه گفت: موضوع رسانه های بی تابلو اگرچه در ظاهر استقلال رسانه و رسالت خطیر روزنامه نگاری در بیان واقعیات و عدم جانبداری را گوشزد می کند اما هنگام رویدادهایی مانند انتخابات سبب کاهش توان تاثیرگذاری رسانه و قابلیت انحصار مخاطب می شود. عیدی پور در راستای ترغیب مردم به مشارکت حداکثری از سوی مطبوعات با تاکید بر این مطلب که مساله مشارکت سیاسی به لحاظ جایگاه ایران در جهان و نوع ساختار حکومتی آن بسیار پر اهمیت است افزود: در صوررت عدم مشارکت گسترده مردم در انتخابات نخستین عارضه آن غیر دموکراتیک جلوه گرفتن رییس جمهور بعدی خواهد بود که این امر خوراک خوبی را برای رسانه های مخالف جمهوری اسلامی ایران فراهم خواهد کرد. این تحلیلگر مسایل رسانه ای گفت: مهمترین مساله ای که سبب جلب اشتیاق مخاطب و ایجاد حس اعتماد او نسبت به شرکت در انتخابات می شود ایجاد فضای رقابت شدید و تقسیم حجم رسانه ای به میزان تقریبا مساوی برای هر یک از نامزدهاست؛ چنانچه مخاطب احساس کند رقابت آنچنان تنگاتنگ و نزدیک است که حتی میزان اندکی رای می تواند سرنوشت ساز باشد تشویق خواهد شد تا در پای صندوق های رای حضور یابد. دکتر عیدی پور افزود: آنچه در انتخابات قبلی رخ داد تحقیقا نمودی بود از این تئوری؛ چانچه بسیاری از مردم به دلیل آنکه احساس می کردند رقابت چندانی وجود ندارد و فاصله دو کاندیدا از یکدیگر آنقدر زیاد است که ممکن است حضور آن ها بی مورد باشد در پای صندوق های رای حاضر نشدند و انتفاقا نتیجه انتخابات باعث شگفتی بسیاری شد. وی در پایان خاطرنشان کرد: برای مشارکت حداکثری مردم رسانه ها باید سعی کنند تا موقعیت نامزدهای دیگر را بزرگنمایی کرده و در عین حال از احتمال پیروی نامزد مورد نظر خود در صورت حمایت مردم سخن بگویند تا مردم رقابت را تنگاتنگ و سالم احساس کنند.
پنج شنبه گذشته علی رغم کارهای زیادی که داشتم (امتحان های دانشگاه،گزارش هایی که باید آماده میکردم)نشستم و برنامه نود را دیدم، واسه اولین بار نبود که این برنامه رو میدیدم .فکر میکنم در رسانه ملی برنامه نود تنها برنامه ای که به تعریف و تمجید از دولت نهم نمی پردازد وخیلی شفاف و بی پرده،صریح ومنتقد هست نه تنها اینبار بلکه همیشه و بارها اینگونه بوده و می دونم که مدیریت و تهیه کنندگی این برنامه که با عادل فردوسی پور هستش زیر بار هیچ گونه تهدید و زورگویی نمیره،واین دست برنامه ها را ما خیلی کم میبینیم در رسانه های دیداری و شنیداری دوربرمون!!! نکته جالبی که توجه منو به خودش جلب کرد این بود که در اخر برنامه نود قسمتی داره به نام دوربین90 که مردم از هرجایی که امکان داشته باشن عکس هایی که جالب به نظرشون میرسه و مربوط به این برنامه هست رابا نام و توضیح عکس برای این برنامه ارسال می کنن... و این همون چیزیه که از اون یا روزنامه نگاری شهروندی نام برده میشه که جایگاه ویژه ای در ارتباطات روز دنیا داره.Citizen journalist
که از این جریان در یزرگترین و حرفه ای ترین تیم های رسانه دنیا استفاده میشود و باید قبول کنیم که نود خیلی خیلی جلوتر از دیگر برنامه های صدا و سیمای جمهوری اسلامی حرکت میکنه و اصول درست یک برنامه را رعایت میکنه، باید نقشی که این برنامه ایفا میکند را ارج گذاشت و از آن تقدیر کرد .امیدوارم دیگر برنامه ها هم را چنین رویه ای را پیش بگیرند و رسانه ی ملی قوی تری داشته باشیم . پ.ن:90 اولین برنامه ای بود که مسابقه پیام کوتاه گذاشت و همیشه بالاترین میزام مشارکت مردم را در این دست برنامه ها داشته است پ.ن:بجز برنامه 90،باید تقدیر کرد از مصاحبه فرزاد حسنی با سردار رادان(این که یه جورایی توقیف شد)،و گفتگوی روز رادیو گفتگو ( یرنامه خیلی قوی و هدفمند هستش که اصول حرفه ای را رعایت میکنند و امیداریم به راه خودش ادامه بدهد)
وقتی خبر توقیف روزنامه کارگزاران رو شنیدم اصلا شوکه نشدم،خیلی وقت بود که منتظر این خبر بودم،دیگه شنیدن اینجور خبرها واسه من(یکی)دیگه تبدیل به عادت شده!!!این یکی هم مثل بقیه فقط جای ابراز تاسف میمونه نمیدونم انتشار نظر و مواضع و دیدگاه دفتر تحکیم وحدت باید منجر به این اتفاق بشه!
شرق،شهروند امروز،آینده نو(این یکی نیومده لغو امتیاز شد)،هم میهن،تهران امروز... بسته شدن روزنامه ای که از مرداد ماه هنوز حقوق اعضای تحریه رو شو نداده چه دردی از دردای مردم فلسطین رو حل میکنه!!هرچند که روزنامه کارگزاران همیشه از حق و آرمان مردم فلسطین دفاع کردهمثل بقیه... ومیتونم بگم که واقعا این روزنامه لایق توقیف نبود. پ.ن:به گفته یکی از شاهدان عینی اصحاب رسانه که درکنار متن نامه توقیف روزنامه کارگازران ،سه تا هشدارنامه به قطع این روند یا تعطیلی(توقیف) سه نشریه دیگر هم وجو داشته که قرار اقدام شه از جمله:اعتماد،اعتماد ملی(البته فکر میکنم جای امیدواری باشه،شاید به این یکی زورشون نرسه) و هفته نامه چلچراغ... پ.ن:توقیف بهتر از آتش سوزیه پ.ن:امیدوارم هر چه زودتر این روزنامه رفع توقیف بشه چون یکی از حرفه ای ترین تیم روزنامه نگاری در این روزنامه فعالیت میکردن پ.ن:دو مطلب اصلی روزنامه توقیف شده کارگزاران در آخرین شماره قبل از توقیف حتما بخونین
تو این جریان لنگه کفش هایی که خبرنگاره به سمت بوش پرتاب کرده بود. خبرنگار با ذوق! شبکه ی دو سیما رفته بود لنگه کفش به دست تو خیابون های شهر چرخیده بود و نظر افراد رو پرسیده بود و انگار مطمئن باشه همه موافق این عمل بوده اند لنگه کفش رو به دستشون می داد و می پرسید شما اگه بودید چه طوری پرتاب می کردید؟ تو تمام این مصاحبه ها که دیدم فقط یک نفرخیلی قشنگ جواب داد. اون گفت: واما چند تا سوال خیلی خیلی جدی؟!؟!؟! جمهوری اسلامی خبر لنگه کفش پرتاب کردن یک خبرنگار عراقی را برجسته کرد و حتی در چند بخش خبری پر بینندهی خود با آوردن کارشناسان خود به "تحلیل" در مورد آن پرداخت. احتمالا تنها تاسف آنها در مورد این خبر اینست که چرا هیچکدام از کفشها به جورج بوش نخوردآیا پرتاب لنگه کفش از سوی یک...که ماهها قبل به همکارانش در مورد تنفر از آمریکا و بوش گفته بود، یعنی تو دهنی به دموکراسی؟ آیا اینکه یک شخص که نمایندهی خود عراقیها نیز نیست، چه برسد به اینکه نمایندهی صدای افکار عمومی منطقه باشد؛ توهینی انجام دهد، این به لکهدار شدن آزادی عراقیها میانجامد؟ ایا یه جفت لنگه کفش میراث بوشه؟! ایا واقعا پرتاب لنگه کفش پرتاب سنگ به شیطانه؟!؟!
گزارشگر تلوزیون: جمعه چه روزی است جوان دانشجو:خوب جمعه یه روز تعطیل گزارشگر تلوزیون:خوب ما جمعه چی کار میکنیم؟ جوان دانشجو:خوب ورزش میکنیم گزارشگر تلوزیون:دیگه چی کار میکنی؟!!!!!!!!! وهمین طور افراد بعدی ... و اما نفر آخر گزارشگر تلوزیون:24 آذر چه روزیه؟ دانشجوی میانسال:جمه انتخابا... و گزارشگر چنان فریادی زد که آفرین به این شعور ودرک علت این فریاد:این گزارش در یکی از دانشگاههای علمی کاربردی تهیه(آماده)شده بود و تنها کسی که میدونست 24آذر چه روزیه همان دانشجوی میانسال بود که با فریاد گزارشگر جمله ش کامل نشد به هر حال ... من نمیخوام بدونم کی رای میده" کی رای نمیده" اما به نظر شما این توهین به شعور مردم نیست که یک هفته مانده به انتخابات همه چی رنگ و بوی دیگری میگیره همه چی ناگهانی آزاد میشه. به عنوان مثال:آزادی شهروندان به ندرت زیادتر شده – آزادی دختر و پسر – حتی حجاب و حتی در برنامه های تلوزیونی مثل عبور شیشه ای مهمانهایی حضور پیدا میکنن که تا 4سال دیگه در تلوزیون دیده نمی شوند – به فیلم های سینمایی تلوزیون دقت کردین و هزار مورد دیگه. اما یه سوال از کی نمیدونم؟؟؟؟!!! اگه مسولین کشور معتقدند که همه آحاد مردم ایران در این انتخابات شرکت میکنن پس این همه اصرار برای چیه؟ مگه" رسانه ملی " رسانه ای نیست که دوطرفه باشه یعنی همه موافقا!!!!!!!! یعنی همه میخوان رای بدن !!! پاورقی:نمیدونم حسین رضازاده چه گناهی کرده که هر طرفی میره باید مردم دعوت به شرکت پرشور در انتخابات بکنه نه یه بار نه دو بار نه سه بار بند خدا نمیدونه هم از کدوم کاندیدا بایدحمایت کنه خدا کنه که انتخاب درست کنه.
|
About
ی کاش می شد فهمید در دل آسمان چه می گذرد Archivesاردیبهشت 1388فروردین 1388 بهمن 1387 دی 1387 دی 1386 آبان 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 تیر 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 دی 1385 آذر 1385 آبان 1385 مهر 1385 شهریور 1385 مرداد 1385 تیر 1385 خرداد 1385 اردیبهشت 1385 فروردین 1385 اسفند 1384 Authorsمریممائده مزینانی Links
وب نوشته های محمد علی ابطحی
نقد رسانه ای |
