معرفی کتاب:بارون درخت نشین

" چگونه می‌توان هم از مردم گریخت و هم از نزدیک با ایشان، و برایشان، زندگی کرد؟ چگونه می توان هم به زندگی آدمیان و قراردادهای دیرینة آن پشت پا زد و هم برای آنان، وبه کمک خودشان، زندگی نو و نظم نوینی را جستجو کرد؟ بارون درخت نشین به این پرسش ها پاسخ می‌گوید. پاسخی نه با وعظ و نظریه‌پردازی که با خود زندگی‌اش، با شیوة زیستن اش می‌آموزد که برای آدم همه چیز شدنی است؛ تنها به این شرط که بخواهد و بهای آن را بپردازد.
بارون روندو از سنت های کهنه و قیدهای بی چون وچرای اجتماعی می‌گریزد و شیوه‌ای زیستن را برای خود برمی‌گزیند که دیگر کوچکترین همانندگی با زندگی مردمان ندارد. زمین سفت و آشنای زیر پا را رها می‌کند و به زندگی در راه پیچاپیچ و لرزان بالای درختان می‌رود، یعنی می‌توان گفت که دنیای دیگری را جایگاه خود می‌کند. اما نه این که در« برج عاج» بنشیند. فاصله گرفتنش از زمین برای دوری جستن از مردم نیست. برعکس؛ پنداری در جستجوی میدان دید گسترده تری به میان شاخ و برگ درختان می‌رود تا همه چیز را بهتر و بیشتر ببیند، تا بهتر بتواند به آنچه برایش « شورش» کرده است عمل کند."
مقدمه مترجم بر رمان / بارون درخت نشین / ایتالو کالوینو / مهدی سحابی / نشر نگاه
(بارون درخت نشين ) نوشته ايتالوكالوينو ، به زبان ساده زندگي آدمهايي را بيان مي كند كه از مردم مي گريزند و از نزديك با ايشان و براي ايشان زندگي مي كنند
زماني كه كوزيمو قهرمان داستان وارث عنوان باروني به منظور اعتراض به زورگويي هاي پدر ش لج مي كند به بالاي درختي مي رود و و قسم مي خورد كه هيچ وقت پاي بر زمين نگذارد:
با سكونت در ميان درختان باغ زندگي جديد و شگفت انگيزي را شروع مي كندداستان يك زندگي از جنس ديگر شروع مي شود كوزيمو با بريدن از زندگي اشرافي و روي آوردن به زندگي كاملا متفاوت و ديدن و لمس كردن زندگي مردمان ساده از يك طرف واز طرف ديگربا به نمايش گذاشتن زندگي انسانهاي نخستين
وسير و تكامل تدريجي داستان آدمهايي را خلق مي كند كه گاهي زندگي كردن در ميان آدمهايي كه از يك جنس نيستند برايشان كسل كننده مي شود و براي كشف زندگي به دنبال دنياي ديگري مي گردند و اينگونه كوزيمو دنيايش را بالاي درخت كشف مي كند تا
پس از گذشت ساليان دراز و گذراندن يك زندگي سرشار و پر از فراز و نشيب در بالاي درخت ها، كوزيموي درخت نشين كه حالا ديگر پير و بيمار شده است، به بالاي بلند ترين درخت مي رود و آنگاه كه پزشك از بازگرداندن سلامتي او و زنده ماندنش قطع اميد مي كند، كوزيمو، لنگر يك بالن را كه دستخوش توفان شده مي گيرد و خود را بر فراز خليج مي رساند و آنجا لنگر بالن را رها مي كند.
درواقع او با انتخاب پايان راه، نقطه اختتام شگفت آوري بر زندگي خود مي گذارد و لحظه هاي آخر از دادن اين امكان و دلخوشي به خانواده اش و همچنين به اهالي سرزمينش دريغ مي ورزد كه حتي پس از مرگ او، پيكرش را در زمين دفن كنند. تا نشان دهد كه دنيايش را جاي ديگري يافته است.
"در آن پندارها تا آنجا پيش مي رفت كه ديگر مكاني در كار نبود. نه از زمين خبري بود و نه از شاخه هاي بلندي كه روي آنها جاداشت.
جايي را در ذهن خود مجسم مي كرد كه هيچ جا نبود. جايي كه براي رسيدن به آن نه به پايين كه بايد رو به بالا مي رفتي. يعني شايد درختي آن چنان بلند كه اگر از آن بالا مي رفتي به جهان ديگري ، به ماه مي رسيدي."
(از كتاب : بارون درخت نشين / نوشته : ايتالو كالوينو / ترجمه : مهدي سحابي)
. بدون شك ايتالو كالوينو با اين كتاب شاهكار ديگري بر شاهكارهايش افزوده است.
ايتالو كالوينو را در ايران با كتاب هايي چون اگر شبي از شب هاي زمستان مسافري و كمدي كيهاني به عنوان يكي از نويسندگان پيشرو پست مدرنيسم مي شناسند: نويسنده اي عجيب و غريب از ايتاليا. البته كالوينو چيز هاي بيشتري در آستين خود دارد: يكي از آنها سه گانه ي پدران ما است كه بارون درخت نشين هم جز اين سه گانه محسوب مي شود. سه رمان تلفيقي: تاريخ، ادبيات، فرهنگ و پست مدرنيسم. شواليه ناموجود. وينكنت شقه شده. بارون درخت نشين. نام اين سه رمان است كه گذشته ي ايتاليا را به زمان حال ربط مي دهند و البته با زبان طنز مخصوص كالوينو. اوسعي مي كند تصويري از گذشته ي ايتاليا نشان بدهد كه تا جايي كه ممكن است به واقعيت نزديك باشد. البته از ادبيات، فرهنگ و هنر هم استفاده مي كند. به عنوان مثال ديداري كه بين شخصيت اصلي رمان بارون درخت نشين و پرنس آندره، يكي از شخصيت هاي اصلي جنگ و صلح ِ تولستوي در انتهاي رمان رخ مي دهد. يا ديدار بارون با ناپلئون كه ديدار اسكندر و ديوژن را به سخره مي گيرد.